Van Paaszaterdag naar Paaszondag

Stille zaterdag, Paaszaterdag of Sabbatum Sanctum  is de zaterdag volgende op Goede Vrijdag en voorafgaand aan Paaszondag.

Paaszaterdag, de veertigste en laatste dag van de vastentijd voor de (katholieke) christenen. De naam stille zaterdag is afgeleid van het feit dat op die dag de kerkklokken niet worden geluid en de kerken niet versierd worden. Stille- stilte: het woord zegt het eigenlijk al, in de meest letterlijke zin van het woord. De dag van voorbereiding op het Pasen, het opstandingsfeest, de verrijzenis uit de dood.

De mensheid van 2000 jaar geleden had een heel ander bewustzijn dan de mensheid van nu. Rond het begin van de jaartelling was het verstandelijke, het denken veel minder ontwikkeld. Daarom sprak Jezus tot de menigte in gelijkenissen.  Tegenwoordig wordt er vaak gedacht dat mythen er waren voor de mensen uit het verre verleden. In onze moderne tijd denken we die niet meer nodig te hebben omdat we vinden dat we nu een goed ontwikkeld verstand hebben waarmee we alles kunnen begrijpen en beredeneren. Mythen worden vaak gezien als producten van de fantasie van de zogenaamd primitieve mens.

De Palm Pasen stok is een symbool voor de levensboom. Het symbool van de groei- en levenskrachten van de mens en de drager van de geest. De kruisvorm staat voor het Christussymbool. De vruchten en afbeeldingen die we aan de stok hangen zijn de symbolen van de dragers van het nieuwe levenszaad.  Het woord ‘Pasen’ is afgeleid van het Griekse woord ‘Pascha’’. In het Hebreeuwse ‘Pesach’, betekent: voorbijgaan, het Engelse woord ‘Passover’. Van oorsprong is het feest dat wij ´Pasen´ noemen een heidens feest. Het Engelse woord voor Pasen is: ‘Easter’, terwijl men in Duitsland ‘Ostern’ zegt. Deze namen zijn bijna letterlijk afgeleid van de heidense godin van de dageraad en van de lente: Eostre.

Eostre was volgens de legende degene die de poorten van het Walhalla opende om Balder te verwelkomen. Die Balder werd de ´witte god´ genoemd wegens zijn zuiverheid en  ook wel ´zonnegod´ omdat zijn voorhoofd de mensheid licht verschafte. In het begin van de lente werd de zon wedergeboren, wintermaanden dood te zijn geweest. Een opstanding van de zon.

Het mysterie van Pasen duidt op een spirituele gebeurtenis die in de mens zelf kan plaatsvinden: de opstanding van de innerlijke mens. De weg naar de opstanding, ook wel genoemd ‘het Pad’, is een weg van transformatie.  Het gegeven van de ‘innerlijke mens’ plaatst ons onmiddellijk voor onze tweevoudigheid: een toestand van ZIJN die heel intens kan worden ervaren. Want enerzijds zijn we de uiterlijke mens met ons eigen karakter, onze geneugten en gewoonten en anderzijds zijn we ook de ANDERE in ons, de innerlijke mens die verlangt naar een hoger en puurder leven. Het oorspronkelijke begrip ‘Pascha’ betekent over de drempel heenkomen.

Een mens die op weg gaat om over de drempel te gaan, om zijn innerlijk paasfeest te vieren, wordt zich steeds meer bewust van het feit dat hij deel heeft aan twee totaal verschillende werelden: de tijdruimtelijke wereld en de wereld van de ziel.

In symbolische en universele zin verwijst het paasfeest naar processen van vernieuwing, transformatie en innerlijke bevrijding. Want het aankomen in het ‘beloofde land’ ( het Paradijs) en de realisatie van de opstanding duiden beide op een hoge bestemming die de innerlijke mens kan bereiken: weer deel krijgen aan zijn oorspronkelijke zuivere leven. Het ‘thuiskomen’ in zijn oorspronkelijke staat, zoals de schepping bedoeld is.

EzraNoah en Geest van leiding wensen u: WELKOM THUIS en

 

 

 

 

 

Geef een reactie